Top Social Icons

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Gift2Sri

suj

Friday, September 07, 2018

இது_ஒரு_அனாதையின்_ஏக்கம்...!

Currently online
அடர்ந்த மழை இடைவிடாது 
பொழிந்து கொண்டு இருந்து 
அக்கினிகளை அள்ளி 
சிலவற்றை எரித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்
யுத்தம் முடிந்தும் சத்தங்கள் ஓயாத
ரணங்கள் கூடிய நாட்களாக 
அவை இருந்தன புறாக்கள் பயப்பிடுவதும் காட்டுப் பூனைகள் சீறிப் பாய்வதுமாக
பயங்கர சூழலாய் காணப்பட்டது 
அன்றைய இராக்காலப் பொழுது

( அந்த நேரத்தில் இருவரின் உரையாடல் )

(காலமும் நேரமும் எமக்கெதிராக போர் புரிந்து வறுமையும் பசியும் சேர்ந்து வாட்டுகிற நேரத்தில் வெறுத்துப் போனவளாய் அங்கும் இங்கும் அலைந்து திரியும் தாயவளைக் கண்டு 
துடித்துப் போய் இளைய மகன் வந்து தாயிடம் கேட்கிறான்!

"அம்மா தன் நாட்டு நீதிக்காய் தன் 
குடும்பம் பிரிந்து என் தந்தை தடைகள் இருந்தும் தாயகம் மீட்க சென்றாரே ?
அவர் சென்ற தடம் கூடஅழியாது உள்ளதே அவர் மட்டும் ஏன்வீடு திரும்பவில்லை ?
என் தந்தை வருவாரா அம்மா ?கட்டியணைத்து முத்தம் தருவாரா ?
என்று விம்மி விம்மி கேட்கிறான் "
இளைய மகன் வலிகளோடு.

கலங்கித் துடித்த தாயவள்
இளையவனை அணைத்து.

"கலங்காதே மகனே உன் தந்தை வருவார் உனைக் கட்டியணைத்து முத்தம் தருவார் என்று நிஜமில்லாத ஆறுதல் கூறினாள்"

மகள் வந்து தாயை அணைத்து 
"அம்மா பசிக்கிறது என்கிறாள்"

பாவம் தாயவள் என்ன செய்வாள் 
அவளிடம் இருப்பது உயிரை விட வேறேது சிந்திக்கிறாள் தாய்! 
என் கணவன் நாட்டிற்காகத் தானே 
எமை விட்டு சென்றார் 
இங்கு இருப்பவர்கள் எமை பார்ப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் தான் விடைபெற்றார்

ஆனாலும் இன்று கேட்பார்கள் இல்லாமல் 
தவிக்கிறோமே! என்று தாயவள் நினைத்து மனதில் வருந்தினாள்
பணம் இல்லாததால் படிப்பின்றி-
கணவன் இல்லாததால் உணவின்றித் தவிக்கும் தன் பிள்ளைகள் நிலையறிந்த தாயவள் அயலாரைப் பார்த்து !

"ஐயா என் பிள்ளைகள் பசியால் வாடுகிறார்கள் படிப்பின்றி வாழ்கிறார்கள் அனாதை இல்லத்தில் அனுமதி எடுத்துத் தாருங்கள் என்று காலைப் பிடித்து அழுது புலம்பி கேட்டாள்" அதற்கோ அவர்கள் மறுத்து விட்டார்கள் அனாதைகளுக்கு மட்டுமே இங்கு இடம் இருக்கிறது உன் பிள்ளைகளுக்கு நீ இருக்கிறாய் தானே என்று சொல்லி விட -

அனைவராலும் ஒதுக்கப்பட்ட தாயவள் 
ஓர் இடத்தில் ஒதுங்கி நின்று ஒர் முடிவு எடுத்தாள் "பிள்ளைகள் வாழ்வுக்காக நான் இருந்தும் என்ன பயன் இறந்தால் பிள்ளைகள் வாழ்க்கை கரைசேரும் என்று எண்ணி" ஒரு கயிறுத் துண்டு எடுத்து முகட்டில் மாட்டி விட்டு தூக்கில் தொங்கி மாண்டு போனாள். அப்போது அனாதை இல்லம் எமை அரவணைத்தது சேர்த்துக் கொண்டது படித்தோம் வளர்ந்தோம்ஆனால் கருகிப் போன மொட்டுகள் போல தான் வாழ்கிறோம் அனாதைப் பிள்ளைகளாய்
என்று கூறி முடித்தான் 
வெளிநாட்டு நண்பன் ஆதிரனிடம்.

இது ஒரு அனாதையின் ஏக்கம்...!

         நன்றி 
வன்னியூர் கிறுக்கன்

jj

Responsive Full Width Ad


Copyright © 2016 Yarlitrnews, powered by Suj.